โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก O[]o"

 

ทำไม Blog ฉานถึงได้เหม็นเน่าขนาดนี้ฟ๊ะ  อ่า......... ~O~""""  ( แถวบ้านเรียกว่าไม่สำนึก...เสียงจากใจยูสะ )

 

เอาหละไหนๆวันนี้ก็ว่างสุดแสนจะว่างแล้ว

 

ก็เลยถือโอกาสมาอัพบล็อกที่สุดแสนคิดถึง UoU*( เหรอออออออออ..นี่คงเป็นเสียงตอบรับจากทุกคนสินะ )

 

ทุกคนคงคิดว่า ยูสะจะปิดบล็อกแล้วสินะ เพราะว่าดองได้นานมาก  ^o^* ( ก็แหงล่ะ...เสียงจากมุมมืด )

 

ก็ช่วงนี้หรือว่าช่วงก่อนหน้านี้ไม่ค่อยว่างนี่หน่าก็เลยไม่ได้มาอัพ...

 

เค้าผิดด้วยเหรอ  TT^TT***( เอามือขี่พื้นอย่างสำนึกผิด )

 

วันนี้เลยจะมาเล่าความเป้นไปในช่วงที่ผ่านมาก็แล้วกันนะ

 

ตอนนี้ทุกคน....( ไอ้ไก่ ) คงกำลังนอนอืดกันอย่างหนุกหนานสินะ YY*YY""

 

ทำไงได้ล่ะก็ตอนนี้พวกเราทั้งสองคน ( ยูสะ และ คุโระ  ) กาลังอยู่ในช่วงของการฝึกงานอยู่นี่หน่า

 

ทุกคนคงไม่รู้หรอกว่ามันเมื่อยแค่ไหน

 

ทุกวันนี้ก็นั่งซ้อนท้ายไอ้คุโระทุกวัน ต้องคตื่นแต่เช้าด้วย ( นี่หละเป้นเรื่องที่แย่ที่สุด )

 

แถมต้องคอยหลบพี่พ่วงอีกด้วย  แล้วไหนจะหลบหลุมอีก  ลุ้นสา....ด  อะขอบอก

 

แถมตอนเย็นมันก็เมื่อยชิมิหลังจากการนั่งคุยกับพวกพี่ๆที่ทำงานอย่างเมามัน ( ไปทำไมไม่ใช่เหรอ...จากมุมมืด  )

 

 OoO* อ่ะ  ก็ไปทำงานนั้นหละหน่า  ก็เหนื่อยไงก็เลยหลับทั่งๆ ที่ยังนั่งซ้อนท้ายมอไซด์ของไอ้คุโระอยู่

 

แบบว่า.....ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นดาย  พยายามไม่ให้หลับแล้วนะ แต่ก็เหมือนมีคนมาดับสวิตช์ ยังไงก็ไม่รู้

 

หลับเลย....มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่มันเบรกรถแล้วมวกไปทิ้มกับหมวกกันน็อคของมัน

 

ดี๊ดีดีดีดี  ที่ไม่ตกรถ  ไม่อยากคิดเลยว่าถ้าตกรถจะเป็นยังไง  พี่พ่วงคงเหยีpบแบนแน่ *o*"""""""

 

หลังจากที่คุโระรู้ว่าเราหลับมันด่าเช็ดเลย  O[]O

 

TT_TT* กรูขอโทดแม่งใครก็ไม่รู้มาปิดสวิตซ์กรู.....หลับเลย

 

จบเรื่องฝึกงานไป ตอนนี้กาลังติดหนี้เลี้ยงใครต่อใครไปทั่ว

 

อย่างน้อยตอนนี้ก็ติดเลี้ยงไอติมไอ้ลูกลิงทั้ง 2 ตัว นี่มันก็ทวงที่ Hi 5 ทุกครั้งที่เม้ม

 

O[^]O ฉันก็รอให้พวกแกว่างอยู่เนี่ยหละ ...ชิชิชิ

 

เอาเป็นว่าวันนี้อัพแค่นี้ก่อนดีกว่า

 

ขี้เกลียดพิมอีกแล้วววววววววว

 

สุดท้าย....ขอบคุณคุโระที่มันอุสาขับรถพาไปฝึกงานด้วยทุกวัน

               ขอบคุณไอ้ได่ที่ตอนี้กำลังนอนแทนเพื่อนอย่างจิงจัง

              ( *หมายเหตุ  ตื่นมาพักบ้าง...อะไรบ้างนะ...ตื่นมาโทรหาเพื่อนบ้าง )

               ขอบคุณไอ้คุณแม่ตุ๊กตาที่ตั้งใจทำงานเป้นนางพยาบาลที่ดี ( อย่าหักโหมมากนะ กรูเป็นห่วง )

               ท้ายสุดขอบคุณไอ้ลูกลิงทั้ง 2 ตัวที่พยายามอย่างขยันขันแข็งในการทวงไอติม

              ( * หมายเหตุ แล้วเมื่อไรพวกแกจะมีเวลาว่างให้ฉันเหล่า ไอ้ลูกบ้า )

 

ท้ายท้ายของที่สุด   จิน ข้ารักแกว๊ะ  กร๊ากกกกกกกกกกก ^//O// ^  ( เขิลลลลล )